Dr. Mehmet Oz’u seneler once, henuz meshur olmamisken yazdigi bir kitabi edinerek tanidim..  Sonrasinda bu sene Turk tv lerinde programlari yayinlaninca da dikkatimi cekti Dr. Oz..

 Yaklasik bir haftadir sabah saatlerinde cocuklari okula gonderdikten sonra yanliz kalmaya basladim. Sabah saatlerimi Turk susleme sanatlarindan olan “Tezhip” ile degerlendirmeye karar verdim. Cidde konsoloslugunun 10 Ocak’ta acacagi sergi icin gorevli bir hanimin benimle irtibata gecmesi uzerine, tezhip calismalarimi hizlandirdim. Dolayisiyla hem tezhip yapma hem de yaninda Tv izleme keyfini birlikte elde ediyorum..

 Senelerdir sabah kusaginda Tv izlememis biri olarak benim icin ilginc bir hatirlama oldu sabah programlari.. Gorsellik insani oyle etkiliyor ki, yasanilan olaylari adeta insan da icinde yasatiyor, olenle oluyor, aglayan ile agliyor, gulenle guler hale geliyorsun..

  Iste bu sabah programlarindan birinde de Dr. OZ’un yurt disinda yayinlanan show programi yer aliyor.

 Dr. OZ’un , showgirl  Oprah Winfrey’den sonra en cok para kazanan showmeni oldugunu ogrenince programi Tv elestirmeni edasiyla izlemeye basladim..

 Elbette saglikli beslenme, hucreler, bakteriler, saglik ve bunun gibi bir cok konuya deginiyordu bir doktor olarak.. Bana ilginc gelen yonu ise, doktorun programa baslarken herkesi selamlamasi, onlarin ellerini teker teker tutmasi, tokalasmasi, konuklarinin bor coguna siki sikiya sarilmasi oldu.  Hatta ara ara konuklara serpistirdigi cumleler, programin basarisinin kilit noktasiydi bence. “Iyi ki geldiniz, sizi seviyorum. Iyi ki varsiniz, harikasiniz! “

 Turk medyasinda yer alan meshur  doktorlarin insanlari pervasizca azarlamalarina sahit olmus biri olarak, doktor Oz’u garipsedigimi soyleyebilirim.. Turk medyasinda alistigimiz doktor profilinin cok disina cikarak, bakteri ve mikroptan korkmadan comertce etrafindakilerinin ellerini tutan, open ve sarilan Doktor Oz’un niye bu kadar cok raiting aldigini tahmin etmem de uzun surmedi elbette.

 Insanlara deger veriyordu, onlari yureklendiriyordu. Onlarin kendilerini degerli hissetmelerini sagliyordu. Onlari yureklendirerek zayiflatiyordu, azarlayarak degil..

 Insanlar karsisindakinin davranisini unuturlar, ama bu davranis karsisinda kendilerini nasil hissettiklerini asla unutmazlar..

 Boyle ornek bir doktoru gordugum icin mutlu oldum. Heleki damarlarinda Turk kani tasiyan bu doktorun basarisi bir Turk olarak beni de gururlandirdi..

 Tum doktorlarimizin bu uslubu ornek almasini diliyorum, insanlari azarlayan, kinayan degil, onlari yureklendiren ve bilgilendiren doktorlar lazim bize. Umarim Doktor Oz’un samimiyeti ve ictenligi basta tum insanlar olmak uzere tum doktorlarimiza ornek olur..

Kurban bayraminin 3. gunu bugun..

Epeydir hayalini kurdugum bayram geldi de geciyor.. Nasil mi hayal etmistim bu bayrami, oncelikle Kurban bayraminda Turkiye’ye gitme hayalleri kurmus ve bunu Turkiye’deki tum hisim-akrabaya duyurmustuk.. Elbette bizim maymun istahli ve dahi ayran gonullu oldugumuzu bilen hisim ve akraba kismisi “siz ucaga binmeden geleceginize inanmayiz!” cevabini vererek bizi ne kadar iyi tanidiklarini bir kez daha aci aci yuzumuze vurmuslardi..

Yilmadik, bir hayal daha kurduk. Bayramda Suriye’ye gitme hayali.. Buna daha hayal diyorum, cunku o da hayal olarak yerini gecmis tarihlerde koruyacak.. Elbette gercek olmadi. Suudi Arabistan’dan, arabamizla sudan ucuz benzin yakarak ancak Suriye’ye kadar gidicek, bir guzel de gezicektik. Hatta annecigimler de Yalova’dan cikip Suriye’ye gelicekler, orada bulusup tarihi mekanlari gezicektik. Ne de guzel olucakti! Olsaydi.. Olamadi..

Read the rest of this entry »

Gitsek mi, gitmesek mi, nasil yapsak, kontrolden gecebilecekmiyiz acaba.. Derken, 45 dk lik yolu 30 dk da katettik ve 3 check pointi de geride birakarak Mekke sinirlarina girdik.. Elhamdulillah.. cok mutluyduk, demekki Rabbim bizi de davet etmisti, davet edene kurban! Hepimiz hayret ve mutluluk karisimi bir duyguyla Arafat’in yolunu tuttuk.

Hava kararmadan Arafat’ta olmak gerekiyor.

Hava kararmamisti henuz, biz de oradaydik. Elbette cok kalabalikti binlerce insan vardi, ama cogu yerine yerlesmisti, biz de biraz son saatlere kaldigimiz icin hicbir izdiham ile karsilasmadan Arafat’a yerlestik..

Arafat af ve magfiret demek.. Arafat gunahlarin affi, tevbelerin kabulu demek.. Bir rivayete gore Read the rest of this entry »

Ramazan boyunca her aksam Suudi Arabistan’in Duabi’den yayin yapan kanali MBC de yayinlan guzel ve egitici bir programin basindayiz.

” Khavatir”

Program “Ilim Mu’minin kaybettigi, yitirdigi seydir. Nerede bulursa onu almalidir” Hadisi serifi ile uyarlanmis guzel bir muzik ile basliyor..

Program icerigi ise Japonya ile Arabistan’in kiyaslayanmasindan olusuyor. Arabistan’i “Ayri bir gezegen” olarak yorumlayan sunucu, Japonya’nin, Arap tabiri ile Yaban ulkesinin medeniyetini gorup hayretler icerisinde kaliyor.

Copu bile kokmayan bir ulke Japonya. Buyugunden kucugune  kadar herkes o kadar hizmet etme, kendi isini kendi gorebilme kapasitesi ile donanmis  ki, gercekten hayret etmemek mumkun degil.

Read the rest of this entry »

Geldigimden beri neredeyse hergun ve hatta her an  bayram oncesi gurbete geldigim icin ah vah edip hayiflaniyordum, taki dunu yasayana kadar.

Aslinda siradan bir gundu. Sabahin besinde ogrendim ertesi gune misafirim gelicegini. Gun zaten benim icin oglen iki de basliyordu, yani iftara saatler kala uyaniyordum. Yine de misafirdi bu, gelene git, gidene gel denmezdi

Ertesi gun uyanip hazirliklari tamamlamam o kadar az bir zaman aldi ki, ayni gun hem cesit cesit yemek yapip hem de evimi temizlemis oldum. Zaman acayip bir sekilde bereketliydi sanki. Ezan saati yaklasip misafirlerim gelmisti. Hep birlikte buyuk bir masada zevkle yemegimizi yedik. Ve yemeklerimin sasirtici derecede guzel olmasi da ayri bir surprizdi benim icin.

Yatsi ve teravih namazi vakti yaklasinca misafirim ile birlikte teravih namazina gittik.  Evime cok cok yakin olan camiide bu senenin ilk teravih namazini hem de misafirim vesilesiyle kilacaktim.

Camii sasirtici derecede tenhaydi. Bayanlar olarak en fazla 15 kisiydik. Ve namaza durduk..

Read the rest of this entry »

Geldim..

Gurbetten mi geldim, yoksa gurbete mi geldim bilmiyorum.

Tek bildigim sevdiklerimi birakip sevdigimin yanina geldigim.  

 Ve iste bu uzaklarda basliyorum yazmaya, birseyler paylasmaya. Is bu vesile ile merhaba herkese. 

 Evvela bu sayfalarin muzmin takipcisi olacaklarina emin oldugum sevgili ablacigim,  ve annecigim, merhaba size.

 Sonrasinda sitenin teknik islerini yapacagindan emin oldugum ve basinin etini yemeyecegime hicbir zaman soz vermedigim sevgili kardesim.:)  Sana da Merhaba..

 Ve paylasanlara merhaba. Yuregini acanlara, yuregiyle yurekler isitan ve yurekler aydinlatan tum yurek dostlarina, dostlarima merhaba.

 Bundan sonra ..

 Haydi  Bismillah..