ANKA VE AB-I HAYAT

Ey kaf daginin ardindan gelip

Kanatlariyla bana Ab-i hayati sunan !

Sonsuzluk nedir, bilirmisin ?

Beka senin kanatlarinin kavislerindemi sakli ?

Olum biz faniler icin mi bicilmis?

Ey Zumrud-u Anka..

Ey guzel…

Sonsuzluk nedir, bilirmisin?

Ecel serbeti derler, gulerim..

Ecel bir serbetmidir onumuze sunulmus?

Yoksa bir kabusmudur,

Olumluler sofrasina kurulmus?

Bir koprumudur

Sonsuzluk sarayina acilmis?

Bana soylermisin ?

Sonsuzluk senin kanatlarinami takilmis ?

Ucamayan faniler nicin yasarmis..

Bir kusmusun sen..

Kaf daginin zirvesine gomulmus..

Cagirsam, duyarmisin haykirdigimi ?

Gel! Desem, bilirmisin bekledigimi?

Icir bana Ab-i hayatindan ey mustesna guzel!

Sonra tak bana nurdan kanatlarini

Sonsuzluk, senin kanatlarinda sakli..

2002

ANKAYA SERZENIS

Gozlerimde yas varken,

Kalbimde savas varken,

Birden belirdi anka

Penceremin basinda

Susmadim, inadina

Serzenisimi sundum

Kendime ve Ankaya..

Dedim yasamak nedir?

Hep nefsani durtuler,

Hic bitmeyen emeller,

Nefes alip vermek mi?

Kader, boyun egmek mi?

Onune sunulana

“Nasip buymus” demek mi..?

Dedim ya istemek ne ?

Arzu etmek bir seyi?

Elini uzatmak mi,

Hasret ile yanmak mi?

Istemedim hicbir sey..

Elimi uzatmadim

Sunulan seyi aldim,

Gidene hic yanadim!

Ne doga, ne de hava..

Ne gokyuuz, ne toprak !

Uzun uzun bakmadim.

Kosmadim bunca zaman

Ciglik bile atmadim!

Hayatimda geceler

Olmadi hicbir zaman

Yildizlar parildarken

Ben baktim cam ardindan

Balikciya “Rastgele!”

Yolcuya  “ Gule gule”

Demedim’ diyemedim..

Uzerine bastim da,

Topragi ellemedim..

Nankorluk ettim ona

Cicek bile dikmedim..

Elime hicbir zaman

Gul dikeni batmadi

Bedenim hicbir zaman

Aci meyva tatmadi

Cirkin nedir bilmedim

Kimseye “Ver!” demedim..

Elimden alinana

Hic itiraz etmedim

Pervasiz gezemedim

Korku ne, sezemedim

Ekmek kavgasi nedir,

Duydum da, bilemedim..

Kaf dagi hayalimde

Ulasilmaz mekandir

Golgesini gordum de,

Yanina gidemedim..

Bir de ucaklar vardir

Bulutlarda suzulen..

Buruk bir sevinc kaplar

Ardindan el sallarken..

Olmak ne, olmamak ne

Yasamak var olmak mi

Sevmek ne, sevmemek ne

Hasret ile yanmak mi?

Olumun mantigi ne

O bir yok olusmudur?

Dunyadan ahirete

Manevi dogusmudur?

Dogru nedir, yanlis ne?

Merhamet dogrumudur

Merhamet eden hanci,

Edilen yolcumudur?

Mavi nasil bir renktir?

Gokyuzu mavimidir?

Parildarlar semada..

Yildizlar sahimidir ?

Neden geceler sessiz,

Ve gokyuzu direksiz?

Mantik ne kelimedir,

Neden cicekler evsiz?

Tuba dali nerdedir?

Su yamac ardinda mi..

Zumrud-u Anka nedir,

Masaldaki varlik mi ?

Hey dostum Anka !  dedim..

Ya simdi konus benle,

Ya da sus sonsuza dek!

Bu girift bilmeceye

Bir cevap vermen gerek!

Anka yanima gelip

Goz yaslarimi sildi..

“Istemek basarmaktir!

Hoscakal”.. dedi, gitti…

Sonsuza kanat acip

Ufka dogru suzuldu

Uzaktan pervaz edip

Saskinligima guldu…

ANKA bir hayalmidir?

Cinmidir, perimidir…

Hayatin kendisi de

Bilmece degilmidir?

2002

ANKAYA IHANET

Suleyman olmayi basardigim gun

Bir Anka bana yarenlik etti

Al beni, artik seninim dedi

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Ondan kalan anilari aklimda..

Sevgi derdi, sefkat derdi, ask derdi

En sevmedigi sey ise ihanetti..

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Geceleri huzun icime coker,

Ruya gormus gibi saskin, susardim..

“Artik mutlu olmak vaktidir” derdi..

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Yanik nagmeleri vardi sesinde

Ayrilik kokusu her nefesinde

Odama yayilir, bense aglardim

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Bir sairdi oysa hainler piri

“Bugun ihanet gunudur” dedi

Onu mutlu ettim, yurek dagladim,

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Yirmili yillari yasamasaydim

Ihanet bu denli tatli gelmezdi

Ben onu degil, o beni sevdi

Ben onu pazarda bir pula sattim.

Anka dondu arkasini giderken

Sonra bana bakti, degisti birden

Iki damla isyan akti gozunden

Ankayi pazarda bir pula sattim..

2001