Kaf dağının ardında..
Okunmamış, dinlenmemiş.
Neylersin
Dinlenesi değilmiş

Gün oldu; kendi kurduğum cümlelere
oturup kendim ağladım..
Gün oldu,
Yapayalnızdım..
Gün oldu,
Kendimi en çok aya yakın hissettim
Ve yıldızlara sonra..
Gün oldu ;
Aşık oldum aya
Ve sonra yıldızlara..

Gün oldu;
Acıdım kendime.
Bu acımak duygusuyla kendimi acıttım
Gün oldu,
Gülemedim,
denedim.
Unutmuşum onu meğer, ah yazık
Geçmiş ve gecikmiş  rüyalarımda.

Gün oldu ;
Devletler kurdum içimde..
Serin nehirleri dolaştırdım kanımda
Ne okyanusları büyüttüm kalbimde !
Saydamdı,

gözükmüyordu bakınca dışarıdan
Gün oldu, ben bile göremez oldum ışıklarını
İçimde büyüttüğüm şehirlerimin

Gün oldu,

Kendi kurduğum devletlerle savaştım
Kaybeden de ben oldum, kazanan da ben
Kah zafer sarhoşuydum,
Kah şehit düşmüştüm
İçinde ülkelerimin..
‘ Söylenme ‘ dedim kendime..

Karışma !
Ölen de benim, öldüren de ben
İstersem uyanırım ülkelerimden

Gün oldu;

kurudum bir yaprak gibi
Beklenen de buydu,
Sonbahardı  mevsimlerden
Normal dediler, ‘ Olur’ dediler
Bir ben biliyordum
Bazı ağaçların yaprak dökmediğini
Sonbaharlarda.

Gün olur;
Gidesim gelir, gidemem
Giymişimdir gömleğini dünyanın
Öyle bir gömlek ki ; yenleri
Arkadan bağlıdır, ayırmak olmaz
Gün olur ruhum firar etmek ister kendimden
Bir rüyalık mesafeye kaçamaz

İçimdeki cümlelerin isyanını
Dikta ile bastırırm, gün olur.

Gün olur,
Ağartırım hecelerin saçını,
Gün olur ;

Kalbime sultan eylerim
Gün olur ;
Cümlelerimi alır, giderim
Selam etmeden
Haber vermeden
Eyvallah demeden
Artık gün olmaz
Çünkü
Gün bitmiştir çoktan.

Ey şair !

Geldi ise ötelerden usulca ilham perin,

Tuttuştuysa eğer gönlün bi çare sevdalara,

Hele bir de özgür ruhun kuş olmak istiyorsa

Durması imkansızdır artık kelimelerin

O halde haydi,  kapat gözlerini artık !

Meydan senin.

Durma,

Kuş misali kanat çırp, yüksel sonsuzluklara

Ya Zümrüd-ü Anka ol Kaf Dağı’nın ardında,

Ya da paslı gönülleri saf gül suyuyla yıka

Kelebekler konsun parmak uçlarına, dilersen..

Dilersen saf incisin, dipsiz okyanuslarda

Neyi dilersen o ol !

Ne senin kelimelerine, harflerine, hecelerine..

Ne umutlarına, düşlerine ve  heyecanlarına

Sınır koyacak yoktur  !

Söz senin, vezin senin, aruz senin

Hayal senin , rüya senin, düş senin

Kime adamak istersen yarınlarını..

Yarınlar senin !

Dilersen dağların zirvesinde esen rüzgarsın..

Dilersen dut  ağacının  en tepesinde

Uçmayı bekleyen yeşil  tırtılsın

Dilersen bir güne sığar ömrün,  kelebek gibi

Ab-ı hayattan içmiş sonsuzluksun, dilersen.

Ne olmak istersen O’sun sen..

Bir bakışın uğruna bir ömrü feda eden

Basit bir saç telini kılıca çeviren de sen.

Sığarmı ki hiç yürek , senin sözün olmasa

Bahtsız bir dilencinin saydam avuçlarına ?

Dilersen aşık edersin bülbülü güle, mecalsiz

Sen iste, gül ümitsiz, bülbül ümitsiz ..

Dilersen kavuşturursun onları bir vakt-i seher

Gül açar, bülbül öter, olmaz zerrece keder

Güle de, bülbüle de anlam katan sensin !

Sen olmasaydın,

Gökyüzü böyle berrak, çöl böylesine kurak

Deniz bu denli duru,  böylesi yalın toprak..

Aşık bu kadar dertli ve ölesi kederli..

Olurmuydu ?

Söyle ey şair..

Sen olmasaydın,

Leyla güzel olurmuydu bu kadar..

Kirpikler bunca uzun, kaşlar bu denli hilal !

Mecnun bu kadar aşık ve bu denli bi çare

Ağzından çıkar her ahı bu kadar melal !

..

Olurmuydu ey şair !

Leyla da, sensin, Mecnun da sen !

Konuştur yüreğini ey şair,

Susma sen !

Kelimelerindeki onca ahengi okuyuca ben,

İçimdeki ceylanlar suya kanar,

Bülbül güle kavuşur

Ben, daha bir ben olurum

Hayat seninle daha bir anlamlı

Ah Bir bilsen.. !

 Gittikce agirlasan basimi koysam

Kus tuyunden bir yastigin ortasina..

Misil misil, saatlerce uyusam !

Kendimi birakip peri kizina..

Kiyamete kadar sessiz ve derin,

Horul horul, misil misil uyusam

Ne korku, ne keder, ne huzun duysam

Sadece ruyamin verdigi sukun,

Ve icimde bir nese, uykuya doysam !

Uyusam saatlerce, misil misil uyusam.

Kimse uyandirmasa su bedenimi

Hayatimin en keyifli deminde

Cok mesrur buluyorum kendimi

Bu pek tenha ve karanlik zeminde.

• Arinmis isteklerle,
• Ruyanda meleklerle
• Sen hic buyume cocuk !
•  
• Besikmidir, saray mi
• Ucuzmu, pahalimi?
• Senin hic umrundami?
• Sen hic buyume cocuk!
•  
•    Gulleri dikensiz bil
•    Sevgiyi yalansiz bil
•    Anneni kusursuz bil !
•    Sen hic buyume cocuk!
•  
• Yasamak icin bebek..
• Alinteri ve emek..
• Menfaat ne ne gerek!
• Sen hic buyume cocuk!
•  
•    Keder nedir, sevinc ne
•    Soguk nedir, sicak ne
•    Dunya hani kac hane ?
•    Sen hic buyume cocuk!
•  
• Kotu gun gormeyesin
• Haram mal yemeseyin
• Dusene gulmeyesin
• Sen hic buyume cocuk!
•  
•   Sevincin sevincimdir
•   Iffetin iffetimdir
•   Duasal temennimdir..
•   Sen hic buyume cocuk.. !
•  
•    2002

Bir can daha

Kirdi kafesini, uctu sonsuza..

Bir daha hic geri donmemecesine..

Belki hic dusunmedi geride kalanlari

Kimin gozu yasli..

Kim, kime, neden aliskindi..

ALISKANLIKLAR….

Oldurur insani zamanla.

Insan sukuta bile alisabilir!

Insan bu, nelere alismaz ki!

Iste ben de oyle alismistim

Onun sususuna, konusmayisina

O yoktu ama

Olmayani bile incitmekten korkardim iste..

“Ya isiktan rahatsiz olursa?

Ya sesten uykusu kacarsa?”

Mahur bakislari islerdi icime

Kim derdi ki

O benim icin sadece bir candi

O; besledigim, O buyuttugum..

Nefes aldigim zamana sahit..

Gozyaslarima uzulen…

Sevincimi paylastigim…

Onu tarif edemem!

O; en tuhaf aliskanligim..

Gitti iste.

Haber bile vermedi

Seni seviyorum bile demedi

Hoscakal hic demedi

Gitti ve ardinda kocaman

Kendine alismis bir can birakti

Oysa benim sefkatim yeterdi ona

Belki ufacik sevincimi

En dogal halimle paylastigim

Ufacik bir nokta !

Simdi bakiyorum bos yerine..

Bos besik, bos yatak, bos kafes..

Ha bebek, ha adam, ha kus !

Ne farkeder ki !

Alismisim bir kere sicakligina…

2001

ANKA VE AB-I HAYAT

Ey kaf daginin ardindan gelip

Kanatlariyla bana Ab-i hayati sunan !

Sonsuzluk nedir, bilirmisin ?

Beka senin kanatlarinin kavislerindemi sakli ?

Olum biz faniler icin mi bicilmis?

Ey Zumrud-u Anka..

Ey guzel…

Sonsuzluk nedir, bilirmisin?

Ecel serbeti derler, gulerim..

Ecel bir serbetmidir onumuze sunulmus?

Yoksa bir kabusmudur,

Olumluler sofrasina kurulmus?

Bir koprumudur

Sonsuzluk sarayina acilmis?

Bana soylermisin ?

Sonsuzluk senin kanatlarinami takilmis ?

Ucamayan faniler nicin yasarmis..

Bir kusmusun sen..

Kaf daginin zirvesine gomulmus..

Cagirsam, duyarmisin haykirdigimi ?

Gel! Desem, bilirmisin bekledigimi?

Icir bana Ab-i hayatindan ey mustesna guzel!

Sonra tak bana nurdan kanatlarini

Sonsuzluk, senin kanatlarinda sakli..

2002

ANKAYA SERZENIS

Gozlerimde yas varken,

Kalbimde savas varken,

Birden belirdi anka

Penceremin basinda

Susmadim, inadina

Serzenisimi sundum

Kendime ve Ankaya..

Dedim yasamak nedir?

Hep nefsani durtuler,

Hic bitmeyen emeller,

Nefes alip vermek mi?

Kader, boyun egmek mi?

Onune sunulana

“Nasip buymus” demek mi..?

Dedim ya istemek ne ?

Arzu etmek bir seyi?

Elini uzatmak mi,

Hasret ile yanmak mi?

Istemedim hicbir sey..

Elimi uzatmadim

Sunulan seyi aldim,

Gidene hic yanadim!

Ne doga, ne de hava..

Ne gokyuuz, ne toprak !

Uzun uzun bakmadim.

Kosmadim bunca zaman

Ciglik bile atmadim!

Hayatimda geceler

Olmadi hicbir zaman

Yildizlar parildarken

Ben baktim cam ardindan

Balikciya “Rastgele!”

Yolcuya  “ Gule gule”

Demedim’ diyemedim..

Uzerine bastim da,

Topragi ellemedim..

Nankorluk ettim ona

Cicek bile dikmedim..

Elime hicbir zaman

Gul dikeni batmadi

Bedenim hicbir zaman

Aci meyva tatmadi

Cirkin nedir bilmedim

Kimseye “Ver!” demedim..

Elimden alinana

Hic itiraz etmedim

Pervasiz gezemedim

Korku ne, sezemedim

Ekmek kavgasi nedir,

Duydum da, bilemedim..

Kaf dagi hayalimde

Ulasilmaz mekandir

Golgesini gordum de,

Yanina gidemedim..

Bir de ucaklar vardir

Bulutlarda suzulen..

Buruk bir sevinc kaplar

Ardindan el sallarken..

Olmak ne, olmamak ne

Yasamak var olmak mi

Sevmek ne, sevmemek ne

Hasret ile yanmak mi?

Olumun mantigi ne

O bir yok olusmudur?

Dunyadan ahirete

Manevi dogusmudur?

Dogru nedir, yanlis ne?

Merhamet dogrumudur

Merhamet eden hanci,

Edilen yolcumudur?

Mavi nasil bir renktir?

Gokyuzu mavimidir?

Parildarlar semada..

Yildizlar sahimidir ?

Neden geceler sessiz,

Ve gokyuzu direksiz?

Mantik ne kelimedir,

Neden cicekler evsiz?

Tuba dali nerdedir?

Su yamac ardinda mi..

Zumrud-u Anka nedir,

Masaldaki varlik mi ?

Hey dostum Anka !  dedim..

Ya simdi konus benle,

Ya da sus sonsuza dek!

Bu girift bilmeceye

Bir cevap vermen gerek!

Anka yanima gelip

Goz yaslarimi sildi..

“Istemek basarmaktir!

Hoscakal”.. dedi, gitti…

Sonsuza kanat acip

Ufka dogru suzuldu

Uzaktan pervaz edip

Saskinligima guldu…

ANKA bir hayalmidir?

Cinmidir, perimidir…

Hayatin kendisi de

Bilmece degilmidir?

2002

ANKAYA IHANET

Suleyman olmayi basardigim gun

Bir Anka bana yarenlik etti

Al beni, artik seninim dedi

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Ondan kalan anilari aklimda..

Sevgi derdi, sefkat derdi, ask derdi

En sevmedigi sey ise ihanetti..

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Geceleri huzun icime coker,

Ruya gormus gibi saskin, susardim..

“Artik mutlu olmak vaktidir” derdi..

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Yanik nagmeleri vardi sesinde

Ayrilik kokusu her nefesinde

Odama yayilir, bense aglardim

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Bir sairdi oysa hainler piri

“Bugun ihanet gunudur” dedi

Onu mutlu ettim, yurek dagladim,

Ben onu pazarda bir pula sattim..

Yirmili yillari yasamasaydim

Ihanet bu denli tatli gelmezdi

Ben onu degil, o beni sevdi

Ben onu pazarda bir pula sattim.

Anka dondu arkasini giderken

Sonra bana bakti, degisti birden

Iki damla isyan akti gozunden

Ankayi pazarda bir pula sattim..

2001