Bana bende demen ! Bende degilem…

 Bir onceki yazimda bahsi gecen aile icin biran once  harekete gecip, Saturk Kadinlar Kolu olarak birseyler yapmak istedik. Bunun uzerine  Cidde’de bulunan, egitimini Turkiye’de tamamlamis, fakat aslen Arap olan doktorlarin acmis olduklari Sark Poliklinigi ile fiyatta yari yariya anlasip, bahsi gecen hasta beyefendiyi bu poliklinige yonlendirdik.

 Ama malesef ki rahatsiz olan Ali Bey’in durumu hic ic acici degil. Tetkikler ve tahliller sonucunda hasta Ali Bey’in mesanesinde idrar yollarini tikayan bir ur saptanmis. Adam buyuk olasilikla kansermis. Daha da fenasi, Ali Bey’in bobrekleri de calismiyormus. Vucudunda biriken siviyi istifra ederek vucudundan atiyormus. Doktorun verdigi bilgiye gore, hasta cok vahim durumda, hayati tehlikesi var.

  Sark Polikliniginin bas hekimi Huseyin Bey; hastanin hemen ciddi buyuk bir hastaneye sevk edilmesini soyledi. Bunun uzerine hasta Ali Bey, buyuk Zahra hastanesine gitti. Gitti gitmesine ama adamcagizi sigortasi olmadigi icin hastaneye almamislar.

 Ali Bey’in cok acil olarak bobreklerinin delinmesi, ve vucut sivisinin disari atilmasi gerekiyormus. Sonrasinda bobreklerin normal hale getirilmesi, sonra da mesanesindeki urun alinmasi. Ve ardindan kanser tedavisi.

 Sirf bu operasyonlar icin  30 bin Sar (12 milyar ) gerekmekte.

 Burada isci olarak ikamet edenlerin sigortasinin  yapilmasi zorunlu. Ve bu iscilerin sigortasini ona kefil oup Arabistana gelmesine vesile olan kisi yapmak zorunda. Tum bunlardan sonra hasta Ali Bey’in kefiline ulasip gerekli sigortayi yaptirmasini istedik, ama araya burada haftasonu olan cuma gunu girdi.

 Ali Bey ise, onca hayati tehlikesine ragmen evine donmek zorunda kaldi. Yarin kefili sigortasinin cikmasi icin elinden geleni yapacakmis. Insallah hersey icin cok gec olmaz.

 O kadar uzgunum ki  adamcagizin hastalik haberlerini aldigimdan beri, bir turlu karisi, cocuklari aklimdan cikmiyor. Gurbette olmak zor elbet, ama gurbette fakir olmak, gurbette sahipsiz olmak, gurbette hasta olmak  cok daha zor !

 Artik Ali Bey’in evini, esyalarini hic onemsemiyorum. Insan hasta olduktan sonra, iyi ya da kotu bir evde oturmasinin, gelecek ile ilgili hayaller kurmasinin da hic bir anlami yok. Doktora vericek parasi olmadigi icin, hem de evinin nafakasindan kesmemek icin hayati tehlikeye giren insanlar yasadigini bu sehirde, teessurle biliyorum artik.

 Nicin daha once haberimiz olmadi bu hanimdan, esinden diye cok hayiflaniyorum. Ama bunun yani sira, biliyorum ki, bizi o hasta ziyaretine yollayan ve tum bu olaylari corap sokugu gibi bizlere yasatan Rabb’im, bizleri vesile kilip o beyefendiyi 3 cocuguna bagislayacak.

 Tamamiyle rastlanti dedigimiz bir hasta ziyaretinde, bir adamin sifasi biz 3 kisinin insiyatifinde gozukse de o an icin, bizleri oraya yonlendiren muhtesem bir kudret var.

 Ey kudreti bol Rabbim, ne olur Ali Bey’e acil sifalar ver. Onu karisina ve 3 aslan yavrusuna bagisla, onlarin yuzlerini guldur, ne olur Allahim… !

 Lutfen bu yaziyi okuyanlar da Ali Bey’den dualarini esirgemesinler..